|
Wybicie zęba (zwichnięcie całkowite zęba) charakteryzuje się całkowitą utratą łączności zęba z zębodołem. Klinicznie i radiologicznie stwierdza się pusty zębodół.
Postępowanie bezpośrednio po wybiciu zęba. Preferuje się natychmiastowe wprowadzenie zęba do zębodołu w miejscu wypadku. Jeżeli ząb jest zanieczyszczony, należy go wcześniej wypłukać pod bieżącą, zimną wodą. W przypadku, gdy nie jest możliwa natychmiastowa replantacja, wskazane jest, aby do tego czasu ząb był przechowywany w ślinie w przedsionku jamy ustnej, w mleku lub specjalnym płynie transportowym dostępnym na rynku. W obu przypadkach pacjent powinien zgłosić się następnie do gabinetu stomatologicznego w celu dalszego leczenia. Postępowanie w gabinecie stomatologicznym Leczenie wybitych zębów stałych zależy od: - czasu przebywania zęba poza zębodołem - środowiska, w którym był przechowywany - wieku pacjenta 1. Jeżeli ząb przebywał poza zębodołem nie dłużej niż 2 godz. i był przechowywany w środowisku fizjologicznym lub bezpośrednio po wypadku został wprowadzony do zębodołu, wykonuje się natychmiastową replantację. Przebieg zabiegu: • dokładne opłukanie powierzchni zęba solą fizjologiczną • wypłukanie skrzepu z zębodołu (solą fizjologiczną) • replantacja zęba • unieruchomienie zęba za pomocą szyny półsztywnej na okres 7-10 dni a) w zębach z zakończonym rozwojem wierzchołka korzenia przed zdjęciem szyny przeprowadzamy leczenie endodontyczne (w okresie 7-10 dni) b) w zębach z niezakończonym rozwojem wierzchołka korzenia oczekujemy na rewaskularyzację miazgi ( po 2-3 tygodniach wykonujemy kontrolne zdjęcie rtg, w przypadku widocznej resorpcji korzenia lub procesu zapalnego – usuwamy miazgę i rozpoczynamy apeksyfikację) • osłona antybiotykowa • profilaktyka przeciwtężcowa (jeśli jest wskazana)
2. Jeżeli ząb przebywał poza zębodołem powyżej 2 godzin i był przechowywany w suchym środowisku, wykonuje się tzw. replantacje odroczoną (opóźnioną). Przebieg zabiegu: • usunięcie nekrotycznej ozębnej • ekstyrpacja miazgi z kanału (poza jamą ustną) • umieszczenie zęba w 2% roztworze fluorku sodu na 20 minut (celem wbudowania jonów fluoru w strukturę zębiny i cementu, co ma zapobiec ankylozie) • wypełnienie kanału korzeniowego • opłukanie powierzchni korzenia solą fizjologiczną • wypłukanie skrzepu z zębodołu • replantacja i unieruchomienie zęba Po zabiegu replantacji zęba pacjent pozostaje pod stałą kontrola kliniczną i radiologiczną lekarza dentysty. Bibliografia: „Urazy zębów u dzieci i młodzieży” Maria Szpringer-Nodzak „Pourazowe uszkodzenia zębów” J.O.Andreasen, F.M.Andreasen, L.K.Bakland, M.T.Flores
 |